Bireysel silahlanma toplum için tehdittir.

Devletin en büyük varlık sebebi, vatandaşlarının can ve mal güvenliğini sağlamak; sokakta, evde, okulda ve iş yerinde huzur içinde yaşamalarını temin etmektir. Ne yazık ki son yıllarda bu temel hak ve güven duygusu, hızla artan bireysel silahlanma nedeniyle açıkça tehdit altındadır.

Bugün ruhsatlı veya ruhsatsız milyonlarca silah sivil ellerde dolaşmakta; trafikte yaşanan bir tartışma, düğündeki bir eğlence veya aile içindeki bir gerginlik, yalnızca birkaç saniye içinde trajediye dönüşebilmektedir. Her gün bir annenin feryadı, bir çocuğun gözyaşı, bir gencin toprağa düşen cansız bedeniyle uyanıyoruz. Bu sessiz kıyım, artık görmezden gelinemeyecek kadar büyümüştür.

Bireysel silah, özgürlük değil; cinayetin vesikasıdır

Silah taşımak, asla bir medeni hak olarak görülmemelidir. Silah taşımak, toplum içinde potansiyel bir tehdit oluşturmaktır. Bu silahlar yalnızca suçluların değil, sıradan insanların da bir cinnet veya öfke anında katile dönüşmesine yol açabilmektedir.

Devletin olduğu yerde bireysel silaha ihtiyaç yoktur. Hukukun egemen olduğu bir düzende güvenlik, bireylerin parmağındaki tetiğe değil; hukukun gücüne ve devletin adaletine dayanır.

Ancak ne yazık ki bugün ülkemizde bireysel silahla işlenen suçların önemli bir bölümü, çeşitli indirim ve infaz uygulamaları nedeniyle toplumda yeterli caydırıcılığı oluşturmayacak sonuçlarla karşılanabilmektedir. Suçluların kısa süre içerisinde yeniden topluma dönmesi, mağdurların ve ailelerinin adalet duygusunu zedelemektedir.

Bu zafiyet, suçluların cesaretini artırırken masum vatandaşlarımızın korkusunu büyütmektedir.

Cezalar caydırıcı olmalı, bu düzen değişmelidir

Bu mesele artık yalnızca bir güvenlik sorunu değil, devletin otoritesi ve milletin geleceğiyle ilgili ciddi bir toplumsal mesele hâline gelmiştir. Bireysel silahlanma karşısında yürürlükteki cezai hükümlerin ve uygulamaların caydırıcılığı güçlendirilmelidir.

Mevcut durum, milletin vicdanında derin yaralar açmakta ve vatandaşlarımızın devlete olan güvenini zedelemektedir.

Bu nedenle:

* Ruhsatsız silah taşıyanlara yönelik cezalar ciddi biçimde ağırlaştırılmalı ve etkin bir caydırıcılık sağlanmalıdır.
* Silahla tehdit, kasten yaralama ve cinayet suçlarında uygulanacak cezalar, suçun niteliğine ve ortaya çıkan sonuca göre çok daha ağır ve caydırıcı hâle getirilmelidir.
* Silah ruhsatı verilmesi daha sıkı denetime tabi tutulmalı; ruhsatlar yalnızca meşru ve zorunlu gerekçeler doğrultusunda, kapsamlı güvenlik incelemeleri sonucunda verilmelidir.
* Yasa dışı silah ticareti yapanlara yönelik cezalar ağırlaştırılmalı ve bu kişilerin toplum güvenliği açısından oluşturduğu tehlike dikkate alınmalıdır.
* Bireysel silahlanmayı özendiren ve şiddeti normalleştiren içeriklerle mücadele edilmeli; bu konuda hukuka uygun, ölçülü ve etkili idari ve cezai yaptırımlar uygulanmalıdır.

Devlet, suçlunun değil, öncelikle masumun ve mağdurun yanında olmalıdır. Cezalar etkin ve caydırıcı olmalı; işlenen her suçun hesabı hukuk çerçevesinde mutlaka sorulmalıdır.

Biz bu topraklara korku değil, huzur getirmeye ant içtik

Bu çağrıyı yalnızca siyasi bir tavır değil, aynı zamanda vicdani bir duruş olarak ilan ediyoruz.

Çocuklarımızın silahlara değil, kitaplara uzandığı bir Türkiye inşa etmek istiyoruz. Kadınların korkuyla değil huzurla yaşadığı, gençlerin kurşunla değil umutla büyüdüğü bir vatan hayal ediyoruz.

Ve bu hayalin gerçekleşmesi için gereken siyasi iradeyi göstermeye kararlıyız.

Bireysel silahlanmaya hayır demek, insan hayatına evet demektir.

Cezalar ağırlaştırılsın demek, toplumun huzurunu, onurunu ve masumiyetini savunmaktır.

Biz milletimizin sesiyiz, vicdanıyız, bekçisiyiz.

Bu vahim gidişata artık dur demek zorundayız.